Die ou vrou sit op die kant van haar bed. Dit is een uur snags. Sy het lekker geslaap.
Eintlik genoeg geslaap. Wat nou? Sy eet ‘n blokkie sjokolade. Laat dit smelt in haar mond. Sy sit en dink. ‘n Slukkie Whisky sal ook lekker wees. Die ou vrou voel, dit is nie eintlik nodig nie.
Voor sy terug in die bed klim trek sy die gordyne oop. Nou kan sy die lig van die volmaan sien. Dit is baie helder buite en die see se golwe glinster. Deur die oop venster kom die reuk van perdemis. Dit is van die ou merrie wat snags om die huis mag wei.
Die ou vrou sit al weer op die kant van haar bed. Nog voor sy kon slaap, kom een gedagte na die ander. Lig aan, notas maak, lig af. Ensovoorts. Sy weet gedagtes kom meesal net een keer. As sy wakker word in die oggend is hulle weg. Sy gee die stryd gewonne, staan op en skakel haar laptop aan. Sy skryf van die gedagtes neer. Dan speel sy ‘n paar keer Solitaire.
Uiteindelik is sy terug in haar bed. Tevrede met haar lewe, dink sy aan die lekker kopie koffie wat soggens op die bedkassie sal staan en aan haar kinders —