Die ou vrou sit op die stoep. Sy drink haar whisky uit ‘n gewone glas. Vergeet, om in ‘n mooi glas te skink. Die southappies is oud. Maar sy is tevrede. Sy is tevrede waar sy sit, kyk in die skemer, hoor die geraas van die see, net soos sy altyd hierdie geluid in die stad gehoor het, maar toe was dit die verkeer.
Die man wat die pa van haar vyf kinders was, is dood. Dit raak haar nie baie nie. Hulle was al jare geskei. Hy het nog ‘n keer getrou met ‘n jonger vrou, of moes trou. Maar die het hy ook geskei. Sy eerste vrou het hom geskei. Sy was baie ryk en baie ouer as hy.
Die ou vrou sit op die stoep. Sy is nie lus vir ‘n whisky nie, al is dit ‘sundowner’tyd. Sy maak haar ‘n koppie koffie, nee, dit is nou ‘n beker koffie, dubbel die hoeveelheid van ‘n koppie. Sy het lekker beskuit om in te dip. Haar dogter se skoonma s’n en haar skoondogter se ma s’n.
Die ou vrou sit op`die stoep. Sy geniet haar koffie met beskuit en whisky. Dit reën. Dit is lewensnoodsaaklige water. Sy ervaar ‘n wonderlike gevoel van gerusstelling met die sien en geluid van elke druppeltjie.
Die ou vrou lê in die bed. Sy is dors. Sy steek haar hand uit en gryp die waterbottel. Dit is ‘n plastiekbottel wat lekker vashou plekke het. ‘n Triathlonbottel wat haar seun vir haar gegee het. Sy kan bly lê en maklik sluk- sluk drink. Lank gelede het sy netso gelê en drink. Toe was sy ‘n baba aan haar ma se bors.
Baie geluk met u eerste ouvrou storie!